Soyuzmultfilm (do 20 sierpnia 1937 r. Soyuzdjetmultfilm) powstał 10 czerwca 1936 r. z polecenia Gławnowo Uprawljenija Kino i Fotopromyszljennosti z dwóch grup animatorów Meżrabpomfilma i Mosfilma na bazie studia animacji GUKF. Pracownikami nowego studia zostali znani mistrzowie kina rysowanego - I.P. Iwano-Wano, P. Hodatajewa, W.S. i Z.S. Brumberg, W.G. Sutjejew, D.N. Babiczenko, A.W. Iwanow P.P. Sazonow, animatorzy B. Djeżkin, G Kazłow, P. Dawydow, F. Jelifanowa, G. Filippow, B. Titow; rysownicy N. Reitman, W. Boczkarjew, A. Trucow, P. Nosow i inni. Pierwsze lata działalności studia (1936-1938) poświęcono na zapoznanie się z techniką celuloidową (tzw. animacją Disneyowską) nieodzowną dla masowej produkcji kreskówek. Ogromną rolę w organizacji produkcji miał pierwszy dyrektor studia N.M. Kiwa. Ale już w tamtym okresie powstały udane filmy (szczególnie filmy W. Sutjejewa Kołobok, Szumnoe pławanie i inne). W latach 1939-41 zaczęły powstawać filmy, które później weszły do "zołotowo fonda" otjeczestwennowo kino - Limpopo i Barmaljei L. Amalrika i W. Połkownikowa, Mojdodyr I. Iwano-Wano Djadja Stjepa i Mucha-Cokotucha W. Stutjejewa, plakaty polityczne D. Babiczenko i inne. Od 1937 r. w studiu zaczęto stosować kolor. W latach 1941-43 studio było ewakuowane do Samarkandy, wielu pracowników uczestniczyło w walkach II wojny światowej. Powojenne sukcesy studia - wypuszczenie pierwszego pełnometrażowego (godzinnego) filmu animowanego Konjok-Gorbunok (Konik Garbusek) I. Iwanowa-Wano 1947 r., filmy W. i Z. Brumberg Propawszaja gramota 1945 i Fjedja Zajcew 1948, filmu Ł. Amalrika W. Pałkownikowa Seraja Sziejka 1948, filmy stworzone przez leningradczyków M. Ciechanowskowo Cwietnik-semicwietnik 1948 r. i M. Paścienko Piesjenki radosti 1946 r. - pierwszy film studia nagrodzony na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Wenecji w 1947 r. Z reżyserią oswajają się B. Dieżkin i G. Filippow Tichaja poliana 1946 r., Kto pierwyj? 1950 r. i inne. W latach 1940-50 w studiu pojawiają się nowi artyści, absolwenci WGIKa i innych uczelni, sławni graficy i ilustratorzy książek - E. Migunow, A. Sazanow, Ł. Milcik, Ł. Szwarcman, Ł. Azarch, A. Winokurow, W. Nikitin, A. Sawcienko, P. Sarkisjan, P. Riepkin, S. Rusakow i inni. Począwszy od 1945 r. parę razy organizowano kursy dla artystów animatorów, najpierw ośmiomiesięczne, potem dwuletnie. W latach 50-tych studio wypuszcza znane filmy "klasycznego" kierunku, są to głównie filmy dla dzieci, często oparte na zastosowaniu "eklera" (rotoskopu), szczególnie w latach 1950-55. W tym czasie wyprodukowano takie znakomite filmy jak: Kasztanka 1952, Skazka o rybakie i rybkie 1950 r. M. Ciechanowskowo, Alieńkij cwietaciok 1952 r., Zołotaja antiłopa 1954 r., Snieżnaja karaliewa 1957 r. Ł. Atamanowa, Wołszebnyj magazin 1953 r. Ł. Amalrika i W. Pałkownikowa, Zakaładowannyj malcik 1955 r., Oranżewoje garłyszko 1954 r. W. Pałkownikowa i A. Snieżko-Błockoi, Snieguroćka 1952 r., Dwienadcat miesacew 1956 r., W niekatoram carstwie... 1957 r. I. Iwanowa-Wano, Dieduszka i wnuciok 1950 r. A. Iwanowa, Pierwaja skripka 1958 r. i Million w mieszkie 1956 r. D. Babicienko, Karablik 1956 r., Sniegowik-paćtowik 1955 r., Koszkindom 1958 r. Ł. Amalrika, Noć pieried Rażdiestwom 1951 r., Astrow aszibok 1955 r. W i Z. Brumberg, Ariechowyj prutik 1955 r. I. Aksienciuka, Kagda zażigajutsja jołki 1950 r., Liesnyje putieszestwienniki 1951 r., Nieposłusznyj kationak 1953 r. M. Paścienko, Nieobyknowiennyj matć 1955 r. i Staryje znakomyje 1956 r. M Paścienko i B. Dieżkin, W jarangie gorit agoń O. Chodatajewoi i Ł Aristowa 1956 r., Pjetia i Krasnaja szapoćka 1958 E.Rajkowskowo u B.Stiepancewa. W 1957 roku odradza się gatunek plakatu animowanego Ciudiesnica A.Iwanowa 1957 r. i inne. W 1953 roku zorganizowano Abiedinienie kukolnych filmow (pierwsze w ZSRR po wojnie). Pierwszym sukcesem abiedinienia był film E.Migunowa Karandasz i Kliaksa-wiesiołyje achotniki. Przez długi czas w kukolnym abiedinieni produkowano głównie spektakle kukiełkowe z dodatkiem zdjęć do każdego kadru. Ale już pod koniec lat 50-tych produkcja filmów stała na wysokim poziomie. Świadczą o tym prace takich reżyserów, jak W. Diegtiariew, A. Karanowić, R. Dawydow, R. Kacianow. Początek lat 60-tych to czas twórczego poszukiwania i eksperymentów, tak w rysunku ( Kazlionak R. Dawydowa 1961 r., Bolszyje nieprijatnosti W. i Z. Brymberg 1961 r., Znakomyje kartinki E. Migunowa 1957 r., Istorija adnawo priestuplienia F.Chitruka 1962 r., Kliuć Ł. Atamanowa 1961 r.), jak i w kinie kukiełkowym (Bania A. Karanowicia i S. Jutkiewicia 1962 r., Maszieńka i miedwid R. Kacianowa 1960 r., Kaniec Ciornaj topi W. Diegtiariewa 1960 r.). Od tego czasu rozpoczyna się okres ogromnej różnorodności stylistycznej, gatunkowej i tematycznej w twórczości plastyków i reżyserów, tworzących w jednym studiu, charakterystycznej dla animacji lat 60-70-tych i początku lat 80-tych. Ilość międzynarodowych nagród przyznawanych w latach 50-tych ciągle rośnie, a w tym czasie oblicza się je już w dziesiątkach. Powracają jako studyjni weterani I. Iwanow-Wano Liewsza 1964 r., Podi tuda-nie znaju kyda... 1966 r., Ł. Atamanow Pastuszka i trubocist 1965 r., Balierina i karablie 1969 r., Skamiejka 1967 r., Ł. Amalrik Pro biegiemota, katoryj bojałsja priwiwok 1966 r., Djujmawaćka 1964 r., W. i Z. Brumberg Tri tołstiaka 1963 r., Kot w sapagach 1968 r., B. Dieżkin Cipollino 1961 r., Snieżnyje darożniki 1963 r., Szajbu! Szajbu! 1964 r., Matć-rewansz 1968 r., W. Pałkownikow Tarakaniście 1963 r., Kot-rybołow 1964 r., A. Snieżo-Błockaja Barankin, byd cieławiekam 1963 r. Pojawiają się także ci, którzy od niedawna zajmują się reżyserią B. Stiepancew Akno 1966 r., Wowka w Tridiewiatam carstwie 1965 r., F. Chitruk Taptyżka 1955 r., Kanikuły Bonifacja 1965 r., Cieławiek w ramkie 1966 r., Film, film, film 1968 r. i inne. Jako reżyserzy debiutują W.Piekar i W. Popow Słuciłos eto zimoj 1968 r. i inne, W. Kotionoczkin Liaguszka-pytieszestwiennica 1965 r., Mieża 1967 r., N. Milcin Babuszkin zontik 1969 r., E. Gamburg Szpionskije strasti 1967 r., A. Chrżanowskij Żył-był Kazjawin 1966 r., Stiekliannaja garmonika 1968 r. W kukolnom abiedininii najbardziej wyraziste prace lat 60-tych to filmy R. Kacianowa Patieriałas wnućka 1966 r., Warieżka 1967 r., W. Diegtiarjewa Kto skazał miau? 1962 r., Timoszkina jołka 1966 r., Kazlionak, katoryj scitał do diesiati 1968 r. i inne. Debiutanci kukiełkowego kina tego okresu to W. Kurciewskij Moj zielionyj krokodił 1966 r., Liegienda o Grigie 1967 r., Fratiszek 1967 r., N. Sieriebriakow Ja żdu ptienca 1966 r., Nie w szliapie sciastje 1968 r., Kłubok 1968 r., a także M. Kamieckij i I. Ufimcew Ciji w lesu szyszki? 1965 i inne. W latach sześćdziesiątych i siedemdziesiątych dają o sobie znać artyści tacy jak A. Kuricyn, S. Ałdimow, A. Spieszniewa, M. Sokołowa, N. Dnigubskij, M. Żeriebcewskij, D. Miendieliewić, B. Liernier, I. Urmancie, T. Polietika, W. Zyjkow i inni. Na przełomie lat 60-tych i 70-tych powstaje szereg filmów-seriali ze stałymi postaciami: Maugli R. Dawydowa 1967-71 r., Małysz i Karłson B.Stiepancewa 1968-70 r., Umka 1967-70 r. W. Piekara i W. Popowa, Nu, pogodi! W. Kotionoczkina 1969-93 r., które otrzymało Nagrodę Państwową (?????????) ZSRR w 1988 roku. Briemienskije muzykanty I. Kowaliewskoj i Po sliedam Briemienskich muzykantow W. Liwanowa 1969-73 r., Winni Puch F. Chitruka 1969-72 r., Krokodił Giena G. Kacianowa 1969-83 r. Od 1969 roku wychodzi almanach Wiesiołaja karusiel, w którym swoich sił próbują reżyserzy, którzy w latach 70-tych i 80-tych określili charakter animacji ( A. Pietrow, W. Ugarow, G. Barinowa, Ł. Nosyriew, G. Sakolskij i inni ). Realizowane są pierwsze wspólne z zagranicznymi studiami produkcje: Strannaja ptica 1969 r. z Zagrieb-Filmom, Junosza Fridrich Engiels 1970 r. ze studiem DEFA. W latach 70-80-tych każdy reżyser wybiera charakterystyczną dla siebie tematykę, i tak dla I. Kowaliweskoj jest to film muzyczny Katiorak, W partu, Kak Lwionak i Cieriepacha pieli piesniu, dla R. Dawydowa - obrazki historyczne Wasilisa Mikuliszna, Dietstwo Ratibora, dla F. Chitruka - filmy-przpowieści Ostraw, Ikar i mudriec, dla B. Dieżkina- film o tematyce sportowej i film- koncert Futbolnyje zwiozdy, Mietieor na ringie, dla G. Kacianowa - liryczne dziecięce animacje Pismo, Awrora, dla W.Kurciewskowo - ekranizacja wielkiej literatury i filmy poświęcone tematyce życia artysty Mastier iż Kłamsi, Pier Gjunt, Tajna zapiecnowo swierćka, dla E. Gamburga - parodia i film satyryczny Gałuboj ścienok, Agrablienie po... , Pios w sapagach, dla Ł. Nosyriewa - ekranizacja bajek S. Pisachowa i B. Szergina Nie ljubo - nie słuszaj, Dożd, Wałszebnoje kalco, dla W. Piekara - seria etnograficzna Liegiendy pieruanskich indiejcew, dla B. Taracowa - fantastyka Kontakt, Pugowica. M. Kamienieckij, I. Ufimcew, W. Daniliewić i inni mistrzowie kukolnowo abiedinienija, jak dawniej dużą uwagę poświęcają dziecięcej publiczności. M. Kamienieckij Zawietnaja miećta, Samyj malieńkij gnom, Bocman i papugaj, Wołk i tielionak, I. Ufimcew 38 papugajew, Jożik plius cieripacha, Tri liaguszonka, W. Daniliewić Płastilinowyj jożik, Chwastliwyj myszonak i inne. Poszukują własnego kierunku zarówno mistrzowie wielkiej animacji w utworach takich jak: Wriemiena goda I. Iwanowa-Wano, Siecia pri Kierżence I. Iwanowa-Wano i J.Norszteina, Załacionnyje łby, Wania-Datskij, Pojezd pamiati N. Sieriebriakowa, a także nowi reżyserzy: I. Garaninoj Żurawlinyje pierja, Biednaja Liza, Bałagan, J. Norsztein Lisa i zajec, Zajec i żyrawl, Jożik w tymanie. Dużą popularność zyskują takie filmy, jak: Sziełkuncik B. Siepancewa, I mama mienia prosit i Poligon An. Pietrowa, który opracował unikalną metodę robienia zdjęć, które w naturalistyczny sposób przedstawiają rzeczywistość. Szkatułka s siekrietom, Na zadniej partie, Chalif- aist W. Ugarowa, Kationak po imieni Gaw Ł. Atamanowa, Bobik w gastiach u Barbosa i Troje iż Prastakwaszino W. Popowa, a także animacje I. Aksienciuka, G. Barinowoj, G. Sokolskowo, I. Gaławanawoj, Ł. Milcina, J. Prytkowa - to filmy mistrzów różnych pokoleń, w których wykorzystano tę technikę. Oddzielną rzecz stanowią poszukiwania twórcze A. Chrżanowskowo W mirie basien, Dom, katoryj pastroił Dżek, a głównie jego trylogia na podstawie rysunków A. S. Puszkina, za którą został uhonorowany Nagrodą Państwową RFSRR w 1986 roku. Laureatami Nagrody byli także: F. Chitruk w 1976 i 1982 r., J. Norsztein, F. Jarbysowa i A. Żukowskij w 1979r. i inni mistrzowie wytwórni filmowej. W latach 70-tych w Soyuzmultfilmie produkuje się średnio trzydzieści filmów rocznie, samo studio uznawane jest za najpotężniejsze w Europie. Do lat 80-tych spis reżyserów powiększa się o: G. Bardina Kanflikt, Brak!, Bankiet, Wykrutasy, E. Nazarowa Żył-był-pios, Putiesziestwie murawja, S. Sokołowa Dagada, Cierno-biełoje kino i o innych artystów. Studio ciągle produkuje filmy, które powiększają liczbę jego wielbicieli i liczbę międzynarodowych nagród - Tajna trietiej płaniety R. Kacianowa( Nagroda Państwowa ZSRR w 1983 r.), Wazwraścienie błudnowo papugaja W. Karawajewa, Kantakty, kanflikty E. Gamburga, Pro Sidarowa Wowu i Martynko E. Nazarowa, Astarożna, abiezjanki! Ł. Szwarcmana i M. Miroszkinoj, Gierakł u Admieta An. Pietrowa, a także filmy W. Kafanowa, A. Sziełmanowa, A. Turkusa, E. Prorokowoj, N. Szarinoj, N. Dabiża, A. Garlienko, A. Dawydowa, E. Ganriłko i innych artystów, które podtrzymują wysoki poziom studia. Zarządzeniem Prezydium Wyższej Rady ZSRR z dnia 9 lipca 1986 roku studio Soyuzmultfilm zostaje nagrodzone orderem Trudowowo Krasnowo Znamieni za zasługi włożone w rozwój radzieckiej sztuki filmowej. Jednak do połowy lat 80-tych Soyuzmultfilm traci wielu artystów: niektórzy umierają, niektórzy zostawiają pracę i przechodzą na emeryturę. Odśrodkowe tendencje kina ojczyźnianego przejawiają się w Soyuzmultfilmie odejściem ze studia większości reżyserów i twórców- G. Bardina, W. Karawajewa, W. Kotionoczkina, J. Norszteina, którego film Skazka skazok z 1979 r. został w międzynarodowym rankingu przeprowadzonym w USA w 1984 r. uznany za najlepszy film wszechczasów. Dyrekcja nie przejawia troski o odtworzenie kadr. W latach 90- tych produkcja filmów silnie podupada.